TNPSC

திருக்குறள் சொற்பொருள்: புரை – குற்றம் பயக்கும் – தரும் சுடும் – வருத்தும் அன்ன – அவை போல்வன எய்யாமை – வருந்தாமல் அகம் – உள்ளம் ஆசிரியர் குறிப்பு: திருவள்ளுவர் சுருங்க சொல்லி விளங்க வைப்பதில் வல்லவர். சிறப்பு பெயர்கள்: நாயனார், முதற்பாவலர், நான்முகனார், மாதானுபாங்கி, செந்நாப்போதார், பெருநாவலர் நூல் குறிப்பு: மனிதன் மனிதனாக வாழ, மனிதன் மனிதனுக்குக் கூறிய அறவுரை தான் திருக்குறள். இந்நூல் அறத்துப்பால், பொருட்ப்பால், இன்பத்துப்பால் என்னும் முப்பெரும் பிரிவுகளைக்

திருவாரூர் நான்மணிமாலை என்பணிந்த தென்கமலை ஈசனார் பூங்கோவில் முன்பணிந்த தெய்வ முனிவோர்கள் – அன்புஎன்னாம் புண்சுமந்தோம் நந்தி புடைத்தென்னார் புண்ணியனார் மண்சுமந்தார் என்றுருகு வார். – குமரகுருபரர் சொற்பொருள்: என்பணிந்த – எலும்பை மாலையாக அணிந்த தென்கமலை – தெற்கில் உள்ள திருவாரூர் பூங்கோவில் – திருவாரூர் கோவிலின் பெயர் புண்ணியனார் – இறைவன் ஆசிரியர் குறிப்பு: ஆசிரியர்: குமரகுருபரர் பெற்றோர்: சண்முகசிகாமணிக் கவிராயர் – சிவகாமசுந்தரி அம்மையார் ஊர்: திருவைகுண்டம் இயற்றிய நூல்கள்: நீதிநெறிவிளக்கம், முத்துகுமாரசுவாமி

மெய்பொருள் கல்வி கற்பிப்போர் கண்கொடுப் போரே! – அந்தக் கணக்காயர் உரையினில் இருசெவி சேரே! நற்பெயர் எடுத்திட வேண்டும்! – நாளும் நன்றாகப் படித்துநீ முன்னேற வேண்டும்! – வாணிதாசன் சொற்பொருள்: பதுமை – உருவம் மெய்பொருள் – நிலையான பொருள் கணக்காயர் – ஆசிரியர் ஆசிரியர் குறிப்பு: இயற்பெயர்: எத்திராசலு (எ) அரங்கசாமி பெயர்: வாணிதாசன் பிறந்த இடம்: புதுவையை அடுத்த வில்லியனூர் பெற்றோர்: அரங்க திருக்காமு – துளசியம்மாள் சிறப்பு: “கவிஞரேறு, பாவலர்மணி” என்னும்

தூங்கா நகர் மதுரை நகரின் சிறப்புப் பெயர்கள்: தூங்கா நகர், திருவிழா நகர், கோவில் நகர், பழம்பெரும் தமிழரின் நாகரீக தொட்டில், தென்னிந்தியாவின் ஏதென்ஸ், கூடல் நகர், ஆலவாய் மதுரை – பெயர்க்காரணம்: “மதுரை” என்னும் சொல்லுக்கு “இனிமை” என்பது பொருள். தமிழும் மதுரையும் இனிமையின் இயல்பால் அமைந்தவை. மதுரை பற்றி புலவர்கள் கூறும் போதெலாம் தமிழோடு சேர்த்தே கூறினர். புறநானூறு தமிழ்கெழு கூடல் சிறுபாணாற்றுப்படை: “தமிழ்நிலை பெற்ற தாங்கறு மரபின் மகிழ்நனை மறுகின் மதுரை” -சிறுபாணாற்றுப்படை(நல்லூர்

ஏர்முனை நெத்தி வேர்வை சிந்தினோமே முத்துமுத்தாக – அது நெல்மணியாய் விளைஞ்சிருக்குக் கொத்துக்கொத்தாக பக்குவமாய் அறுத்துஅதைக் கட்டுக்கட்டாக – அடிச்சுப் பதறுநீக்கித் குவிச்சு வைப்போம் முட்டுமுட்டாக!வளர்ந்துவிட்ட பருவப்பெண் போல்உனக்கு வெட்கமா? – தலை வளைஞ்சு சும்மா பாக்கிறியே தரையின்பக்கமா – இது வளர்ந்துவிட்ட தாய்க்குத் தரும்ஆசை முத்தமா? – என் மனைக்கு வாக்காத் திருக்கும் நீஎன் சொத்தம்மா -மருதகாசி சொற்பொருள்: மாறி – மழை சேமம் – நலம் தேசம் – நாடு முட்டு – குவியல்

தமிழ் நாடக முன்னோடிகள் நாடகம்: கண்ணுக்கும் காதுக்கும் மனத்துக்கும் இன்பம் பயக்கும் கலை நாடகக்கலை. உணர்ச்சியை தூண்டி, உள்ளத்தில் புதைத்து கிடக்கும் அன்பையும் அறிவையும் வெளிப்படுத்தி மக்களைப் பண்படுத்தும் சிறந்த கலை நாடகம். சயந்தம், முறுவல், மதிவாணன் நாடகத்தமிழ், செயிற்றியம் முதலிய நாடக இலக்கான நூல்களின் பெயர்கள் மட்டுமே இப்போது கிடைக்கின்றன. இடைக்காலச் சோழப் பேரரசர்கள் ஆதரவில் ஆலயங்களில் நாடங்கங்கள் நடத்தப் பெற்றுள்ளன என அறிகிறோம். பரிதிமாற் கலைஞர்(1870 – 1903): தமிழ் நாடக பேராசிரியர் உயர்தனிச்

திருக்குறள் சொற்பொருள்: கசடு – குற்றம் நிற்க – கற்றவாறு நடக்க உவப்ப – மகிழ தலைக்கூடி – ஒன்று சேர்ந்து ஏக்கற்று – கவலைப்பட்டு கடையர் – தாழ்ந்தவர் மாந்தர் – மக்கள் ஏமாப்பு – பாதுகாப்பு காமுறுவர் – விரும்புவர் மாடு – செல்வம்

முக்கூடற்பள்ளு சொற்பொருள்: தத்தும் புனல் – அலையெறியும் நீரும் கலிப்புவேளை – கருமார், கொல்லர், தட்டார் முதலியோர் செய்யும் தொழில்கள் மதோன்மத்தர் – சிவபெருமான் ஆசிரியர் குறிப்பு: இந்நூலின் ஆசிரியர் யாரெனத் தெரியவில்லை. ஆயினும் நாடகப் பாங்கில் அமைந்த இந்நூலை இயற்றியவர் “என்னயினாப் புலவர்” எனச் சிலர் கூறுவர். சந்த நயம் மிக்க நூல். திருநெல்வேலி மாவட்ட பேச்சு வழக்கு அமைப்பில் வடிக்கப்பட்டுள்ளது. நூல் குறிப்பு: நீர் நிறைந்த பள்ளமான சேற்று நிலத்தில் தொழில் செய்யும் பள்ளர்களை

இயற்கை வேளாண்மை இயற்கை வேளாண்மை கூறுகள்= 6: உழுதல், விதைத்தல், தொழு உரமிடுதல், நீர் பாய்ச்சுதல், களை எடுத்தல் மற்றும் காதல். நிலத்தை உழுதல்: விதைக்கும் முன் நிலத்தை பண்பட உழுதல் வேண்டும். ஒரு பலம் எடையுள்ள மண்ணைக் கால் பலம் எடை அளவிற்கு உலரும் வரை உழுதிட வேண்டும். வள்ளுவர் நிலத்தை உழுவதை பற்றி, “தொடிப்புழுதி கஃசா உணக்கின் பிடித்தெருவும் வேண்டாது சாலப் படும்” நன்செய், புன்செய்: நீர்வளம் மிக்கது நன்செய். இதில் நெல், கரும்பு,

தமிழகத்தின் அன்னிபெசன்ட் அறிஞர் அண்ணா: அறிஞர் அண்ணா அவர்களால் “தமிழகத்தின் அன்னிபெசன்ட்” எனப் புகழப்பட்டவர். இளமை காலம்: மூவலூர் இராமாமிர்தம் அம்மையார் 1833ஆம் ஆண்டு பிறந்தார். தேவதாசி குடியில் பிறந்தார். தேவதாசி குடும்பத்தில் பிறந்த பெண்களுக்கு ஆடலும் பாடலும் உரியன. ஆனால், இவரது பெற்றோர் அவருக்கு அவற்றைக் கற்றுத்தர மறுத்தால், இவரின் குடும்பத்தை அவ்வினத்தார் ஒதுக்கி வைத்தனர். வறுமையின் காரணமாக அம்மையாரின் தந்தை கிருஷ்ணசுவாமி மகளையும், மனைவியையும் விட்டு சென்றார். அம்மையாரின் தாயார் இவருக்கு ஐந்து வயதாகும்