TNPSC

நளவெண்பா சொற்பொருள்: ஆழி – கடல் விசும்பு – வானம் செற்றான் – வென்றான் அரவு – பாம்பு பிள்ளைக்குருகு – நாரைக்குஞ்சு வள்ளை – ஒருவகை நீர்க்கொடி கடா – எருமை வெளவி – கவ்வி சங்கின் பிள்ளை – சங்கின்குஞ்சுகள் கொடி – பவளக்கொடி கோடு – கொம்பு கழி – உப்பங்கழி திரை – அலை மேதி – எருமை கள் – தேன் புள் – அன்னம் சேடி – தோழி

திருவள்ளுவமாலை தினையளவு போதாச் சிறுபுல்நீர் நீண்ட பனையளவு காடும் படித்தால் – மனையளகு வள்ளைக்(கு) உறங்கும் வளநாட! வள்ளுவனார் வெள்ளைக் குறட்பா விரி கபிலர் சொற்பொருள்: வள்ளை – நெல் குத்தும்போது பெண்கள் பாடும் பாட்டு அளகு – கோழி ஆசிரியர் குறிப்பு: பெயர் – கபிலர் காலம் – கி.பி.இரண்டாம் நூற்றாண்டு என்றும், சங்ககாலத்திற்கு பின் என்றும் கூறுவர். நூல் குறிப்பு: திருக்குறளின் சிறப்பை உணர்த்த திருவள்ளுவமாலை என்னும் தனிநூல் எழுந்தது. இந்நூலில் 53 புலவர்கள்

அகரமுதலி வரலாறு அகராதி: அகரம் + ஆதி =அகராதி ஒரு மொழியில் உள்ள எல்லாச் சொற்களையும் அகரவரிசையில் அமையும்படி ஒருசேரத் தொகுத்து விளக்கும் நூலை அகராதி என்பர். அகராதி என்னும் சொல் தற்போது அகரமுதலி என வழங்கப்படுகிறது. நிகண்டுகள்: தமிழ் அகரமுதலி வரலாற்றில், செம்பாதி இடத்தைப்பெறும் சொற்பொருள் துறை நூல்கள் நிகண்டுகளாம். நிகண்டுகளில் பழமையானது = திவாகரர் எழுதிய சேந்தன் திவாகரம். நிகண்டுகளில் சிறப்பானது = மண்டலபுருடர் இயற்றிய சூடாமணி நிகண்டு. அகரமுதலி: திருமூலரின் திருமந்திரத்தில் “அகராதி”

தமிழ்ப்பசி சொற்பொருள்: குவை – குவியல் மாறன் – மன்மதன் ஆசிரியர் குறிப்பு: இயற்பெயர் = க.சச்சிதானந்தன் ஊர் = இலங்கையில் யாழ்ப்பான மாவட்ட பருத்தித்துறை பணி = ஆசிரியர் பயிற்சி கல்லூரியில் விரிவுரையாளர் பணி புலமை = தமிழ், ஆங்கிலம், சமஸ்கிருதம் ஆகிய மும்மொழிகளில் புலமை படைப்புகள் = ஆனந்தத்தேன்(கவிதைத்தொகுதி-1954), அன்னபூரணி(புதினம்), யாழ்பானக்காவியம் சிறப்பு = மகாவித்துவான் நவநீதகிருட்டின பாரதியின் மாணவர். இவர் தம் பாடல்களில் கம்பனின் மிடுக்கையும், பாரதியின் சினப்போக்கையும் ஒருமித்துக் காணலாம்.

இனியவை நாற்பது சலவரைச் சாரா விடுதல் இனிதே புலவர்தம் வாய்மொழி போற்றல் இனிதே மலர்தலை ஞாலத்து மன்னுயிர்க் கெல்லாம் தகுதியால் வாழ்தல் இனிது -பூதந்சேந்தனார் சொற்பொருள்: குழவி – குழந்தை பிணி – நோய் மாறி – மயக்கம் கழரும் – பேசும் சலவர் – வஞ்சகர் ஆசிரியர் குறிப்பு: பெயர் = மதுரைத் தமிழாசிரியர் மகனார் பூதந்சேந்தனார் ஊர் = மதுரை காலம் = கி.பி. இரண்டாம் நூற்றாண்டு நூல் குறிப்பு: இந்நூல் பதினெண்கீழ்க்கணக்கு நூல்களுள்

புறநானூறு சொற்பொருள்: நிழற்றிய – நிழல் செய்த துஞ்சான் – துயிலான் மா – விலங்கு நாழி – அளவுப்பெயர் ஈதல் – கொடுத்தல் துய்ப்போம் – நுகர்வோம் இலக்கணக்குறிப்பு: வெண்குடை – பண்புத்தொகை நாழி – ஆகுபெயர் ஈதல் – தொழிற்பெயர் ஆசிரியர் குறிப்பு: மதுரை கணக்காயனார் மகனார் நக்கீரனார். இவர் இறையனார் எழுதிய களவியலுக்கு உரை கண்டவர். பத்துப்பாட்டில் “திருமுருகாற்றுப்படை”, “நெடுநல்வாடை” எனும் இரு நூல்களை படைத்துள்ளார். நூல் குறிப்பு: புறம் + நான்கு

இக்காலக் கவிதைகள் உரைநடைக் காலம்: இருபதாம் நூற்றாண்டை “உரைநடைக் காலம்” என்பர். எனினும் கவிதை வடிவமும் கவினுற வளர்ந்து வந்தது. பாரதியார்: பாரதியாரின் கவிதைகள் இருபதாம் நூற்றாண்டில் அரும்பிய மறுமலர்ச்சிக்கு வித்தாக இருந்தது. மன்னர்களை மட்டுமே மகிழ்வித்து வந்த கவிதை மரபை மாற்றி, எளிய மக்களை நோக்கிக் கவிதைக் கருவியைத் திருப்பி அமைத்த பெருமை பாரதியைச் சாரும். பாரதிதாசன்: தமிழ், தமிழர், தமிழுணர்வு, சமுதாய மறுமலர்ச்சி, பெண்ணடிமை, திராவிட இயக்கச் சிந்தனை, பொதுவுடைமை முதலியவற்றை பாரதிதாசன் கவிதைகள்

பாஞ்சாலி சபதம் சொற்பொருள்: எம்பி – என் தம்பி மடப்பிடி – பாஞ்சாலி கோமான் – அரசன் நுந்தை – நும் தந்தை அடவி – காடு தடந்தோள் – வலியதோள் மருங்கு – பக்கம் கா – காடு குலவு – விளங்கும் பண்ணவர் – தேவர் அரம்பையர் – தேவமகிளிர் வீறு – வலிமை இலக்கணக்குறிப்பு: அழைத்தனன் – முற்றெச்சம் மாநகர் – உரிச்சொற்றொடர் சார்ந்தவர் – வினையாலணையும் பெயர் நுந்தை – நும்

சிறுபஞ்சமூலம் கணவனப்புக் கண்ணோட்டம் கால்வனப்புச் செல்லாமை எண்வனப்பு இத்துணையாம் என்றுரைத்தல் – பண்வனப்புக் கேட்டார்நன் றென்றல் கிளர்வேந்தன் தன்னோடு வட்டான்நன் றென்றால் வனப்பு – காரியாசான் சொற்பொருள்: கண்ணோட்டம் – இறக்கம் கொள்ளுதல் எண்வனப்பு – ஆராய்சிக்கு அழகு வேந்தன் – அரசன் இலக்கணக்குறிப்பு: கணோட்டம், செல்லாமை, உறைதல், என்றல் – தொழிற்பெயர்கள் கேட்டார், வாட்டான் – வினையாலணையும் பெயர் ஆசிரியர் குறிப்பு: காரியாசான் மதுரைத் தமிழாசிரியர் மாக்காயனாரின் மாணவர் எனச் சிறப்புப்பாயிரம் கூறுகிறது. இவர் சமண

திராவிட மொழிகள் மொழிகள்: தனக்கென தனிச் சிறப்பும், பல மொழிகள் தோன்றிவளர அடிப்படையாகவும் உள்ள மொழி = மூலமொழி மூலமொழியில் இருந்து தோன்றி வளர்ந்த மொழிகள் = கிளைமொழிகள். இந்திய மானிடவியல் கணக்கெடுப்பு: இந்தியாவில் மொத்தம் பனிரெண்டு மொழிக்குடும்பங்கள் உள்ளன. அவற்றுள், 325 மொழிகள் பேசப்படுவதாக இந்திய மானிடவியல் கணக்கெடுப்பு தெரிவிக்கின்றது. இந்தியமொழிக் குடும்பங்கள்: இந்தியாவில் பேசப்படும் மொழிகள் அனைத்தையும் “இந்தோ-ஆசிய மொழிகள், திராவிட மொழிகள், ஆஸ்திரோ-ஆசிய மொழிகள், சீன-திபெத்திய மொழிகள்” என அடக்குவர். நம்நாட்டில் 1300க்கும்